|
|
Feuilleton |
Het Sylans feuilleton ligt al lange tijd stil. Het was te druk met andere zaken. Vanaf nu onregelmatige updates. Te beginnen met het herschrijven van de eerste serie hoofdstukken online.
Hoofdstuk 1
Vrouw gevraagd.
Jaap de Groot was het alleen zijn zat. 54 werd hij in november. Zijn vrouw was twee jaar geleden overleden. Het altijd aanwezige verdriet om de dood van zijn vrouw was in de afgelopen maanden aangevuld met een diep gevoel van eenzaamheid. Hij miste de gesprekken met zijn vrouw. Hij miste het samen dingen doen, samen winkelen, samen wandelen en zelfs het samen strijden over kleine dingen.
In de voortuin van zijn mooie huis aan de dorpsstraat plaatste hij op 1 januari 2003 een groot bord geplaatst.
Twee stevige palen met zijsteunen droegen het wit geschilderde bord waarop alleen maar stond: "Vrouw gevraagd". In grote zwarte letters. Meer niet. Geen telefoonnummer, geen emailadres, niks. Hij had het bord oudjaarsnacht neergezet. De palen had hij op 31 december al in de grond geslagen. Hij had een gat gegraven van ruim een meter diep, totdat hij het grondwater bereikte. Met behulp van zijn buurman waren de palen in het gat gezet en met een handheiblok verder vast geslagen. Het bord sloeg hij om precies twaalf uur met een aantal grote kopspijkers vast. De buurman en de buurvrouw haden hem geholpen.
Buurman ontkurkte een fles champagne. Ze toastten:
- Jaap, jongen, dat je volgend jaar gelukkig mag zijn met een goede vrouw.
- Laten we het hopen. Ik heb er alle vertrouwen in, had Jaap gezegd.
Het grote wachten begon.
De dorpsstraat is een drukke straat. Er kwamen veel mensen langs. Jaap ging ervan uit dat er ook veel vrouwen langs zouden komen. Hij verwachtte dat de vrouwen dan geintrigeerd door het bord even zouden stoppen. Ze zouden nadenken en misschien na verloop van tijd bij hem aanbellen.
Jaap had zich voorgenomen niet de eerste de beste te nemen. Hij zou met alle vrouwen die aanbellen goede gesprekken gaan voeren. Hij was er helemaal klaar voor.
Met een gerust hart ging hij rond half twee slapen. Hier en daar hoorde hij nog wat vuurwerk naknallen. Hij herinnerde zich de tijd dat hij als kleine jongen op 1 januari zodra het licht werd zijn bed uitging om blindgangers te zoeken. Hij had er de pest in als het op 1 januari regende, want dan waren de blindgangers allemaal nat. Je moest ze dan eerst drogen. Stiekem in de schuur bij de verwarmingsketel stalde hij zijn collectie uit. Pas half januari waren ze droog genoeg om weer afgeschoten te kunnen worden. Hij herinnerde zich dat hij op zondagochtend, toen zijn vader en moeder naar de kerk waren, vier grote bommen aan elkaar had gebonden. Hij had ze te laat weggegooid waardoor op hun weg naar buiten tegen de garagedeur aankwamen. Die deur was helemaal ontwricht. Hij doezelde weg. Hij lag nog in zijn eerste slaap toen er op de deurbel gedrukt werd.
- Verdomme, mompelde hij, terwijl hij geschrokken uit bed sprong, de trap afliep en naar de benedendeur liep. Hij schoof het gordijntje opzij en zag een vrouw voor de deur staan.
Hij deed open.
"Ik kom voor de advertentie", zei de vrouw.
Hoofdstuk 2
Jaap was een beetje overdonderd. Zo snel had hij geen reactie op zijn advertentie verwacht.
- Kom maar even binnen als je wilt, zei hij.
- Graag, zei de vrouw.
Jaap sloeg de deur wijd open en maakte met zijn arm een gebaar in de richting van de woonkamer. Jaap ging gekleed in een korte broek en een t-shirt dat hij snel had aangeschoten toen hij de bel hoorde.
- Ga zitten, wil je wat drinken?
- Thee graag, zei de vrouw.
Thee zetten om half twee? Jaap had er niet veel trek in, maar hij deed het toch maar.
Uit de keuken keek hij naar de vrouw. Ze was klein van stuk. Een indisch type.
Lastig te schatten hoe oud zij was.
- Alsjeblieft.
- Bedankt.
Jaap pakte een glas water en ging tegenover de vrouw zitten.
- U vraagt een vrouw, hier ben ik.
- Oh ja.
- Ja, ben ik de eerste?
- Ja, dat zeker, het bord staat er nog maar net.
- Ik liep langs. Mijn hond is gisteren overleden.
- Oh, wat zielig.
- Ja, nu heb ik niks meer en daarom belde ik aan.
- Ja, ja, maar ik wil graag wel meer weten hoor.
- Vraag maar raak.
Daar had Jaap niet opgerekend. Hij maakte een mentale notitie dat hij een lijst met standaardvragen nodig had voor een volgende gelegenheid.
- Hou oud ben je.
- 39
- Dat is nog jong.
- Ja, jij bent ouder, dat zie ik wel.
- Was je eerder getrouwd?
- Twee keer en ik had een hond.
- Gescheiden?
- Nee, beide mannen zijn overleden.
- Dat is vreemd op zo jonge leeftijd.
- Nee, ze waren ouder. De een was 69 toen hij dood ging en de ander 82. Ik ben dol op oudere mannen. Ze zijn zo wijs.
- Ja, ik ben wel ouder.
Jaap voelde een kriebel opkomen. Hij zag zichzelf al als het derde slachtoffer.
- Hoe zijn ze doodgegaan dan, die mannen?
- Gewoon, ze werden ziek. Hart en kanker.
Ze somde het op als droge feiten.
- Wat doe je voor werk.
- Ik werk niet. Ik heb nu geld van de mannen. Twee keer een klein pensioen. Dat is genoeg.
Jaap wist niet meer te vragen. De vrouw had wel iets aantrekkelijks, maar Jaap voelde zich niet op zijn gemak. Ze leek in niets op zijn overleden vrouw. Zeker niet toen ze opstond en naar hem toe liep.
- Ik kom maar naast je zitten.
- Eh, of dat zo'n goed idee is weet ik niet, zei Jaap die een stukje opschoof.
Hij keek op de klok aan de muur en zag dat er nog maar tien minuten voorbij waren gegaan.
- Jawel, je bent een leuke man.
Hoofdstuk 3
Zij was naast hem gaan zitten en pakte vervolgens zijn hand.
- Ben je bang?, vroeg ze aan Jaap.
- Nou ja, bang, een beetje onwennig. Niet bang, onzeker meer.
- Geeft niks. Maar jij vraagt een vrouw.
Door het hoofd van Jaap speelden allerlei gedachten door elkaar. Hoewel zijn vrouw nu twee jaar geleden overleden was had hij toch het gevoel dat hij haar ontrouw was. Hij was 31 jaar met Anna getrouwd geweest. Twee kinderen hadden ze gekregen. Twee kinderen die beiden al lang geleden het ouderlijk huis hadden verlaten. Hij zag zijn kinderen niet vaak. De oudste, Henk, woonde in Amerika.
Jaap was er na de dood van zijn vrouw nog een keer op bezoek geweest. Henk, getrouwd met Susan, had inmiddels zelf twee kids. Opa Jaap was hij geweest. Grandfather Jacob. Hij had zich daar twee weken een indringer gevoeld. Anna was er niet meer om dat gevoel voor het slapen gaan te bespreken. Jaap was blij dat hij weer terug naar huis ging.
De jongste, kleine Jaap, was nog niet getrouwd. Hij deed iets met computers en was altijd druk. Met kerst was kleine Jaap op het eten gekomen. Dat was goed geweest. Maar Jaap en kleine Jaap hadden elkaar niet zo heel veel te vertellen. Jaap wist niks van computers. Kleine Jaap ratelde maar door. Over webpages, design, communities, logging en noem maar op.
De vrouw streelde zachtjes de hand van Jaap.
Hij streelde terug.
- Kom we gaan naar bed, zei de vrouw.
- Ja, ja, stamelde Jaap.
Zij stond op en alsof ze de weg in het huis al kende ging ze Jaap voor. Ze liepen de trap op en zij trok hem de slaapkamer in. Ze droeg een wintertrui en jeans. Met een vanzelfsprekend gebaar trok ze haar kleren uit.
- Kan ik mij hier even wassen?, vroeg ze terwijl ze naar de badkamer wees.
- Natuurlijk, zei Jaap.
Ze ging de badkamer in en draaide de deur op slot.
Jaap ging op de rand van het bed zitten.
Het duurde lang voordat ze de badkamer uitkwam. Jaap hoorde het water van de douche spetteren. Hij vroeg zich af of hij zichzelf ook even zou douchen.
De sex met Anna was zo vertrouwd geweest, dat hij zich dat soort vragen niet meer stelde. Na een paar jaar waren Anna en Jaap een twee-eenheid geweest. Hij kende al haar gevoelige plekjes en zij wist precies wat hij lekker vond.
De douchekraan werd dichtgedraaid. Even later stapte de vrouw naar buiten. Ze was mooi. Niet erg slank, maar de verhoudingen van haar lichaam klopten perfect.
- Douche jij ook eerst?
- Ja, zei Jaap.
Ze had de leiding overgenomen. Jaap vond dat voor het moment wel goed. Hij deed zijn best de tollende gedachten in zijn kop tot stilstand te brengen. Toen hij het hete water van de douche over zijn lichaam voelde glijden, ontspande hij. Douchen ontspande hem altijd. Lekker heet douchen vond hij altijd prettig. Zijn hoofd liep langzaam leeg en hij voelde de huid rond zijn ballen strakker trekken. Een erectie was dichtbij. Snel rondde hij zijn douche af en liep de slaapkamer in.
Het was warm in de kamer. De vrouw had het dekbed weggeslagen. Haar mooie bruine lichaam tekende prachtig op het witte laken. Jaap ging naast haar liggen en streelde haar haren.
- Kom maar jongen, kom maar, zei de vrouw.
- Ik wil je, zei Jaap.
Alle aarzelingen waren verdwenen. Jaap en de vrouw kusten innig. Ze bleek een goddelijk kusser. Hun tongen draaiden om elkaar heen. Jaap ging met zijn mond naar haar tepels die recht vooruit prikten. Hij kuste haar tepels. Hij draaide met zijn tong om haar tepels. Tepels die keihard werden. Jaap streelde ondertussen haar geheime delen. Zijn handen waren overal. Hij voelde haar harde, strakke billen. Hij gleed met een vinger door haar bilspleet. Zij trilde. Hij legde twee vingers op haar schaamlippen en drukte zacht. Drukte steeds een beetje harder. Ze steunde en zuchtte een beetje. Niet hard maar wel intens. Jaap voelde zijn harde kloppende lid. Hij voelde dat hij lekte. Dat was lang niet gebeurd. Voorvocht stroomde uit hem.
- Kom, kom in me, zei ze zachtjes.
Jaap was het niet vergeten. Bijna geroutineerd duwde hij zijn lid bij haar naar binnen. Hij herkende het gevoel dat hij vroeger met Anna had. Hij deed zijn ogen dicht en zag Anna. Hij bewoog in een ontspannen ritme heen en weer. Zij kwam klaar. Hij voelde de spieren van haar vagina om zijn lid spannen en hij kwam ook klaar.
Jaap rolde van haar af. Hij deed zijn ogen open en bedacht toen dat hij niet had gevraagd hoe de vrouw heette.
Hoofdstuk 4
Hij viel in slaap. Een diepe slaap. Een slaap waarin dromen kwamen. Hij droomde dat hij in Amerika was met Anna. Ze liepen langs het strand van Panama City.
Het zand daar is zijdezacht. Het water van de zee is groen. Toen waren ze plotseling in een stad. Een heel grote stad. Wolkenkrabbers zorgden ervoor dat je in de straat een soort tunnelvision had. Hij zag Anna niet meer. Toen zag hij haar wel. Ze stond op het balkon van een wolkenkrabber. Zeker op de veertigste verdieping. Hij zag dat zij het was hoewel ze zeker honderd meter van hem verwijderd was. Hij riep. Natuurlijk kon ze hem niet horen. Het lawaai van de straat overstemde zijn schreeuw. Hij zwaaide, maar ze kon hem niet zien. Hij rende naar het gebouw toe en wilde naar binnen. Een portier hield hem tegen. Hij mocht niet naar binnen.
- My wife is inside this building, schreeuwde hij.
- So what, zei de portier.
- Let me go.
- Who the fuck are you anyway.
Hij kon niet naar binnen. Hij liep naar buiten. Anna stond niet langer op het balkon. Hij keek door de straat, maar zag niks.
Plotseling zat hij op een vliegboot in de everglades. Het geluid van de motor die de schroef aandreef was oorverdovend. Geen ander geluid werd meer toegelaten. Het uitzicht was enorm. Een grote moerassige vlakte. De boot raasde voort. Af en toe zag hij een alligator wegzwemmen. Aan de horizon zag hij een gedaante in wit. Hij tuurde. Hij wees. Hij riep de bootsman, maar die hoorde niks. Niemand behalve hij zag iets. De gedaante leek over het moeras te zweven. Hij wilde dichterbij komen.
Hij schrok wakker. Het was al licht in de kamer. Geen zonnige dag zou het worden. Hij hoorde regen tegen de ramen slaan. Naast hem was het bed leeg. Op het kussen zag hij een lange zwarte haar. Ze was er dus echt geweest. Hij sloeg het dekbed uit en liep de trap af naar beneden. Het was stil in huis.
Pas later zag hij dat op de voordeur een felgeel post-it memo zat geplakt. Hij rukte het memo van de deur.
"Dit was mijn sollicitatie naar aanleiding van jouw advertentie. Als je de kennismaking wilt voortzetten email dan naar mijn yahoo adres."
Hoofdstuk 5
Op het kleine tafeltje stond nog de kop thee die Jaap voor de vrouw had gezet. Hij pakte het kopje. De afdruk van haar lippen stond in de rand. Hij zette het kopje terug en liep naar boven. Hij pakte de haar van het kussen. In de studeerkamer pakte hij een showtas en stopte de haar erin.
- Een kopje met een lipafdruk, een haar en de sporen op het laken zijn alles wat gebleven zijn, zei Jaap in zichzelf.
Veel tijd om te twijfelen had hij niet. Het was half tien. Jaap had om tien uur afgesproken met de buurman. Ze zouden samen voor het eerst mee gaan doen aan de traditionele nieuwjaarsduik in Scheveningen. Op een zomeravond, toen ze op het terras een biertje dronken, was het gesprek plotseling op de nieuwjaarsduik gekomen. Eerst lacherig, maar langzamerhand steeds sterker. Het werd een weddenschap om een kratje bier en tien rookworsten. Buurman had de inschrijving geregeld en Jaap kon niet meer terug. Hij keek naar buiten. Een groter contrast tussen het warme bed van die nacht en het koude zeewater leek niet denkbaar.
Hij douchte niet. Met zijn hand ging hij even over zijn geslachtsdeel. Hij rook aan zijn vingers. Het rook nog een beetje naar haar. Straks zou het naar vies zeewater ruiken, dan kan je altijd nog douchen. Vijf over half tien drukte hij de computer aan. Misschien zou zij hem een email gestuurd hebben. Hij drukt op receive, maar behalve een handvol spamberichten was er geen mail van bekenden. Op teletekst zag hij dat er maar twee doden gevallen waren bij het afsteken van vuurwerk. Een man van tweeenvijftig jaar. Dat verbaasde hem. Hoe kan je nou als tweeenvijftig jarige nog overlijden bij het afsteken van vuurwerk.
De voordeurbel klonk. Zou zij, ach nee, natuurlijk niet. Tien uur. De buurman.
- Mogge Jaap, ben je er klaar voor, zei buurman.
Jaap schakelde in een flits over naar opgewekt mode. Buurman hoefde niets te weten.
- Ja, man, goed weer voor een duik. Lekker zeg.
- Ok, let's do it.
Tijdens de rit naar Scheveningen kletste buurman achter elkaar door.
- Zeker nog geen reacties gehad op je bord, vroeg hij plotseling.
- Nee, nee, dat zou wat vroeg zijn toch?
Jaap keek rond. Toen ze Scheveningen in reden, zag hij in de verte een vrouw lopen. Hij tuurde weer. Net als in zijn droom. Zwart haar, bruine huid, zou zij?
|
|
|