|
| Een fiscaal moment. | Woensdag 23 mei 2007 | |
"Ik wil aangetoond hebben dat uw client jonggehandicapt is, dat is de wet", zei Schelvis door de telefoon.
"Mijn client heeft het sydroom van Down", zuchtte Alex.
"U zegt zoveel, kan allemaal zijn, maar of uw client jonggehandicapt is blijkt niet uit de stukken. U moet de regels volgen", riep Schelvis die zich aan de andere kant van de telefoon kennelijk steeds verder opwond.
"Weet u wat het syndroom van Down is?' vroeg Alex.
"U roept maar wat", zei Schelvis.
"Dat heet in de volksmond Mongool. Dat gaat echt niet over en dat komt niet zomaar. Daar worden mensen mee geboren", zei Alex.
"Aantonen, u moet aantonen. Dat zijn de regels."
"Goed u uw zin. Wanneer bent u vrij? Dan kom ik met mijn client wel even bij uw langs. Dan kunt u het aan haar vragen. Kunt u vragen hoe lang ze al mongool is en hoe lang ze dat nog denkt te blijven. Altijd goed voor uw algemene ontwikkeling."
Het werd stil aan de andere kant van de lijn.
"U hoort hier nog van", zei Schelvis, "ik staak dit zinloze gesprek."
Schelvis hing op.
Alex liet zich achteruit zakken in zijn stoel.
Domheid regeert, dacht hij.
Hij pakte zijn afstandsbediening en liet Ozzie Ozbourne door de kamer knallen.
"Life's just a moment in time."
|
|
|