|
| Een moment van stilstand | Zaterdag 14 oktober 2006 | |
"Stilstand is achteruitgang", zuchtte Alex.
"Zeker weten", zei Paul.
"Toch ben ik blij dat ik je weer zie", zei Alex.
"Ja, ik ben ook blij dat ik jou zie".
Een half jaar hadden ze elkaar niet gezien.
Bijna een jaar geleden brachten ze meer uren met elkaar door dan een getrouwd stel. Toen was Alex vertrokken van het kantoor. Ander werk en een ander leven.
"Soms gaan dingen zomaar voorbij", zei Alex.
"Wat geweest is, is geweest, de herinnering blijft", zei Paul.
"En we hebben genoten en gelachen".
"Dat blijft."
Ze haalden herinneringen op.
Ze spraken over vroeger.
En over nu.
"Wil je nog niet weg uit wat je zo vreselijk vindt? Waar je alleen maar blijft voor de zogenaamde zekerheid?'
'Ik kan het niet.'
"Dat zei je toen ook al. Ik mis je. Ik mis onze dagelijkse kletspraatjes. Maar hoe het ging, dat ging niet meer voor mij.'
"Nee, ik heb verplichtingen.'
"Er is nu een tv show over de gouden kooi"
'Ja, hebben ze van ons gejat."
"Zullen we ons bezatten?"
"Ik drink nog steeds niet"
"Jammer, ik heb zin om geestelijk te vertrekken."
|
|
|