|
| Helaas heeft hij verlof moeten nemen. | Dinsdag 20 juni 2006 | |
“Helaas heeft dhr. Knibbe verlof moeten nemen”, zei de medewerker van het kantoor tegen Alex, “Hij is er morgen misschien weer.”
Helaas verlof moeten nemen. Morgen misschien weer.
Alex liet de woorden in zijn hoofd klinken.
Helaas impliceerde een droeve omstandigheid.
Misschien wees erop dat het langer kon duren.
Zou er een dode in de familie van Knibbe zijn?
Was de vrouw van Knibbe ziek?
Of was de wasdroger doorgebrand?
De gootsteen lek?
De televisie kapot?
“Hoezo helaas”, vroeg Alex.
De medewerker van het kantoor zuchtte.
“Hij is er niet, dat zeg ik.”
“Oh ja, natuurlijk. Maar helaas. Helaas is een boeiend woord.”
“Morgen, morgen is hij er weer, misschien.”
Alex zuchtte nu op zijn beurt.
Het zou vandaag weer niet lukken de persoon te spreken die hij wilde spreken.
Hij hing de telefoon op, draaide zich om en legde zijn benen op de vensterbank.
Buiten barstte een onweersbui los.
De regen klaterde met donderend geweld van de metro brug af.
De zonnige dag was voorbij.
Toch voelde het nog warm aan.
|
|
|