|
| Een Ikea Moment | Vrijdag 20 januari 2006 | |
De jongeman kijkt een beetje verdwaasd.
Hij staat achter de counter met Friet en Gehaktballen.
Een compleet menu voor net geen zes euro.
Het is niet zo druk bij Ikea.
De gehaktballen liggen te glimmen van het vet.
'Een gehaktballen groot', zeg ik.
De jongen schept een ruim bemeten bord vol met ballen.
Ik overweeg even om extra friet te vragen.
Kost maar 70 cent.
Alleen maar om te kijken hoe hij die op dat bord zou gooien.
Maar ik ben afgeleid.
Een kind jankt.
Natuurlijk.
Bij Ikea janken kinderen en zijn ouders in de stress.
Zo hoort het.
De gehaktballenjongen gooit een bruine smurrie over mijn ballen.
Ik walg.
'Nee, nee, geen saus', roep ik.
'Geen saus?' vraagt de jongen.
'Nee, geen saus.'
Metal staat naast me.
'Ik wil wel saus', zegt hij.
Juist als ik dat tegen de gehaktballenjongen wil zeggen, gooit hij zonder aarzelen het hele bord ballen in een vuilniston.
Zeker vier ons gehaktballen weg.
'Hij wilde wel saus', zeg ik.
De jongen kijkt verdwaasd.
Hij schept een nieuw bord vol met gehaktballen groot.
Hij moet nog tot negen uur.
Dan mag hij naar huis.
|
|
|