|
| Een lange geschiedenis | Dinsdag 17 januari 2006 | |
KPN is een vreselijk bedrijf.
Heel erg.
In oktober schreven ze mij een brief.
'U moet migreren', stond in de brief.
Migreren?
Ja, ik moest van Tiscali naar Planet.
Waarom dat moest was niet helder.
KPN had kennelijk een juridisch dispuut gewonnen.
Ze waren blij daar.
Ik niet.
Migreren.
Ik was tevreden over Tiscali.
Goede snelheid.
Geen contacten met de helpdesk.
Nooit een brief van die lui.
Ik betaalde mijn rekening en klaar.
Planet.
Ik wist van kennissen dat het daar een drama is.
Planet.
Lang geleden een swingend bedrijf.
Nu een ambtelijke moloch.
Onderdeel van KPN.
Migreren.
Help.
Ik negeerde de brief en ging over tot de orde van de dag.
23 december, 8 uur.
Ik was aan het koken.
Voor kerstavond.
Telefoon.
'U spreekt met Milton van Planet.'
'Oh.'
'U moet migreren.'
'Ik wil niet migreren.'
'Het moet.;
Milton was wel vriendelijk.
Ik niet.
Ik wilde gaan koken.
En zeker niet migreren op de avond voor kerstavond.
'Als u niet migreert, heeft u vanaf 1 januari geen internet meer.'
Milton ging mij helpen.
Door de telefoon.
Twee uur later.
Ik was bezweet.
Half elf in de avond.
Ik was niet gemigreerd.
Helemaal niet.
Ik was nog bij Tiscali.
'Het werkt niet', zei Milton.
'Ik ben nu helemaal wanhopig', zei ik.
Mijn internet was dood.
Overleden.
'Het zou op 1 januari toch dood gaan', zei Milton troostend.
Milton hing op.
Ik repareerde alle oude instellingen.
En zowaar, het net leefde op.
Ik ging op vakantie en kwam op 4 januari thuis.
Een brief van Planet.
'U bent niet gemigreerd', stond in de brief.
Mooi, dacht ik.
'Tot 19 januari kunt u nog migreren, daarna is het over. Over en uit.'
Ik vloekte.
Ik voelde me als een asielzoeker wiens laatste beroep is afgewezen.
'Ze weten toch dat het niet lukt, verdomme', zei ik tegen mijn vrouw.
Maar die sliep haar jetlag weg.
(vervolg later)
|
|
|