|
| Een moment van meditatie | Zondag 13 november 2005 | |
Alex las de tekst van Tao negen die hij die avond per email ontving.
Je kunt beter op tijd stoppen,
dan een vat vullen tot aan de rand.
Blijf je zwaard smeden en scherpen,
de scherpte gaat verloren.
Stouw je huis vol met goud en jade,
het wordt steeds moeilijker te bewaken.
Hecht veel waarde aan rijkdom en status
en je roept rampen over jezelf af.
Je terugtrekken als het werk gedaan is.
Dit is de weg van de hemel.
Het klopte.
Gewoon op tijd stoppen.
Hij dacht na.
Was het al lang tijd geweest?
Was de tijd om te stoppen voorbij?
Of moest hij kiezen.
Morgen weer naar de zoutmijn of gewoon iets anders gaan doen.
Hij had dit weekend overwogen of een loopbaan als taxichauffeur iets zou kunnen zijn. Lekker kletsen met veel mensen.
Een beetje rondrijden en vooral lang wachten op koude stations.
Dat beviel hem minder.
Dat lange wachten.
Hij moest dieper nadenken.
Langer en dieper om bij zijn wensen te komen.
|
|
|