|
| Een kantoormoment | Maandag 12 september 2005 | |
‘In de Mojo staat een Bob Dylan top 100’, zei Alex.
‘Leuk, wat staat op 1?’, vroeg Paul.
‘Like a rolling stone.’
‘Hm, vind ik niet de beste.’
‘Ik ook niet, ik denk dat ik voor het latere werk kies, iets als Changing the Guards of als Hurricane’, zei Alex.
‘Beetje uptempo. Ik vind Lonesome Day Blues ook erg goed.’
‘Hebben we Dylan hier?’
‘Even kijken.’
Paul bladerde door de muziekbibliotheek op de oude laptop die ze samen hadden gekocht om het gesleep met cd’s te stoppen.
‘We hebben niet veel Dylan, alleen Blonde on Blonde.’
‘Doen we.’
Samen zongen ze I want you.
‘Ik stel voor dat we iedere week een top tien gaan maken’, zei Alex.
‘Goed plan. We doen eerst een metal top tien.’
‘Een top tien met liedjes korter dan 2.30 minuten.’
‘We gaan ervoor.’
‘Krijgen we het druk mee.’
‘Dan gaan de dagen sneller.’
‘Zo is het.’
|
|
|