|
| Een kantoormoment | Dinsdag 30 augustus 2005 | |
‘It’s good to touch the green green grass of home.’
Alex en Paul zongen op de toppen van hun longen mee met Tom Jones.
Hun stemmen reikten tot ver in de gang.
‘Then I awake and look around me as four grey wall will surround me and I realized I was only dreaming.’
Met een snik kwamen ze aan het einde van het lied.
‘Het is geen droom, deze vier muren zijn rond me’, zei Paul.
‘Iedere dag weer’, zei Alex.
‘En straks wordt het ook nog weer winter’, zei Paul.
‘Donkere dagen’, zei Alex.
‘En eerste kerstdag en nieuwsjaardag op zondag.’
‘Het leven is een keiharde strijd.’
‘Het is een drama.’
‘My my Delilah’, zongen ze.
‘Hallo, hallo’, riep de Chef die ongemerkt binnen was gekomen.
Ze hadden hem wel gezien, maar ze deden net alsof hij er niet was.
‘Hallo, dat moet zachter. Dit kan niet.’
‘I held the knife I my hand and she laughed no more.’
‘Zachter, ik zeg het: zachter’, riep de Chef.
‘He, ben je al lang binnen?’ vroeg Alex.
‘We hoorden je niet’, zei Paul.
‘Dit kan niet, dit is bespottelijk’, zei de Chef.
‘Hou je niet van Tom Jones dan?’
‘Daar gaat het niet om.’
‘I, I who have nothing.’
Tom was aan zijn volgende succes begonnen.
‘I who have no one.’
‘Dat moet uit. We moeten weer aan het werk.’
‘Werk? Hoezo, we werken toch. We doen onze manuele therapie van dag tot dag met veel toewijding. Mogen we dan niet een beetje zingen?’
‘Uit, anders komen hier problemen.’
Paul draaide de installatie zachter.
‘Je ziet er niet zo goed uit’, zei Alex tegen de Chef.
‘Zeker veel zorgen’, zei Paul.
‘Gaat het wel goed thuis’, vroeg Alex.
‘Of is er iets met je vrouw?’
‘Of de kinderen?’
‘Er is niets. Allles gaat heel erg goed, maar jullie gedrag is puberaal. Onvolwassen. Zo gaan we niet met elkaar om. Ik wil een kringgesprek met jullie.’
‘Een kringgesprek?’
‘Ja, een kringgesprek. Ik hoor van meer mensen dat hier iets niet klopt.’
‘Oh, van wie dan?’
‘Zeg ik nu niet.’
De Chef draaide zich om en beende de kamer uit.
‘Gezellig een kringgesprek.’
‘Zakdoekje leggen, wie weet gaat er ook nog iemand huilen.’
‘Het wordt een lange winter.’
|
|
|