|
| Een kantoormoment | Dinsdag 16 augustus 2005 | |
‘De verantwoording van jouw uren klopt niet’, zei de Chef tegen Michael.
‘Wat bedoel je?’ vroeg Michael.
‘In de vakantietijd heb je alles geschreven op organisatietaken, dat kan niet’, zei de Chef.
‘Hoezo niet?’
‘Jij hebt geen belangrijke organisatietaken.’
Michael keek de Chef aan.
Hij wilde de man slaan.
Niet zachtjes, maar hard.
‘Jij was er niet. Er was niemand. Hoe denk je dat deze organisatie dan doordraait? Alles moest ik waarnemen. Telefoontjes, bestellingen, klachten over de postbezorging en noem maar op.’
‘Zoveel werk kan dat niet geweest zijn.’
‘Zeker wel. Jij had nogal veel laten liggen de laatste tijd. Steeds moest er weer wat gedaan worden. Nee, je miskent mijn talent weer. Ik heb besloten dat ik ook manager wil worden. Ik wil een loopbaantraject daarvoor gaan volgen.’
‘Jij?’
‘Wat bedoel je?’
‘Je bent altijd anti-managers.’
‘Juist en daarom zal ik laten zien hoe het beter kan.’
De Chef lachte hard om het door hem veronderstelde onbenul. Hoe kon deze man zich meten aan zijn kennis en kunde.
‘Jij bent ongeschikt als manager’, zei de Chef.
‘Schrijf dat maar op, dan ga ik naar de rechter’, zei Michael.
Het werd stil in de kamer.
De Chef voelde iets van zijn manlijke krachten wegstromen.
|
|
|